18 June 2022

चारोळी संग्रह...

वेळ नसल्याच्या तुझा अभिनयाने....
अपरिहार्य केल दुर जाण.....
आठलाव तुलाही कधी.....
माझ ते तूझ्यात रहाणं....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

नाही रे जमत भावनांना.....
अभिनय ते बेगडी करण बर.....
किती वेदना आणी घाव झेलतात....
बोथट होण्याआधी त्या खर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

खर अभिनय तर.....
राजकारणी  करतात....
खरच नेते हे....
चांगले अभिनेते ठरतात....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

अभिनय करण्याची.....
त्या वेडीला आहे गोडी.....
नक्कल नेहमी करते......
सगळ्यांची ती थोडी थोडी.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

तुला मदत करण्याचा....
अभिनय ते करतील बर.....
काही तुझे आपले.....
असेही छळतील खर.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

रूप वेगवेगळे घेण्यात.....

असतात काहीजण पटाईत बर.....

अभिनय करतात इतका वास्तव....

कळेना काय खोट काय खर.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

आपली भुमीका कुठली.....
कळायला हवी खर....
अभिनयात  मग....
मन रमत बर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

आपल दूःख विसरून.....
दुसर्यांना हसवता याव....
खरा अभिनय तर....
विदुषकाकडून शिकाव....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

आपल दूःख विसरून.....
दुसर्यांना हसवता याव....
खरा अभिनय तर....
विदुषकाकडून शिकाव....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

छान जमतो त्याला.....
अभिनय असा.....
तो माझाच असल्याचा.....
भास होतो असा.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                       शाही...✍️✍️


अभिनय....चारोळी संग्रह

बोलायच नाही तुझ्याशी जा!......
म्हणता हात तूझ ते गं धरून घेण......
तुझ्या या निरागस अभिनयावर.....
कस होईल बर सांगना ,तूला ते सोडून जाण...

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

दुर तू जातोय म्हणता.....
रडायच ही मी नसत.....
कसं ना तूझ हे माझ्या....
अभिनयाची परीक्षा घेण असत...

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

वेडी तूझ्या रूसण्याचा अभिनय....
कळतो मला बर.....
वेळ माझी हवी तुला.....
सांगावा गोड असतो गं त्यात खर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

तीच्या अस्तित्वालाच.....
अभिनयात गणल गेलं.....
सरणावर गेल्यावर मात्र......
कौतुकात छान विणल गेल....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

खोटे खोटे हसता.....
तो विदूषकही वेदनांनी रे रडलेला....
अभिनय छान म्हणता.....
टाळ्यांचा पाऊस  होता गर्दीत रे पडलेला...

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

अव्यक्त राहुनही.....
मानसिकता ढासाळू द्यायची नसती....
खरच पुरुषाच्या अभिनयापुढे....
शब्द माझे नतमस्तक  असती....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

वेदना आपल्या लपवून.....
सगळ्यांना तो जपत असतो.....
बापाचा अभिनय हा......
बाप झाल्याशिवाय उमजत नसतो....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

मरण अटळ असताही......
अमरत्वाचा माणूस अभिनय करतो.....
यक्षप्रश्न हा माणसाला पहाता.....
युधीष्ठीरांनाही म्हणे  पडतो.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

चिंब भीजूनही पावसात.....
अश्रू त्याला  गं कळतात.....
सगळे बेगडी अभीनय माझे....
त्या वेड्यापुढे  गं हरतात.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

चोरुन तू बघते मलाच......
मी बघता का गं नजर वळवते....
निरागस  अभिनय तुझा  हा वेडू.....
भाव  प्रेमाचे तूझे सहज गं कळवते....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                           शाही...✍️✍️


17 June 2022

बळी...लघुकथा

          अचानक आलेल्या रजूमावशीला पाहुन आईला आनंदच झाला.किती दिवसांनीं गं भेटतोय म्हणत  दोघांनी मीठीच मारली आणी दोघही रमल्यात आपल्या कडू गोड आठवणीत...
             रजूमावशी आईची बालमैत्रीण,परीतक्त्या,म्हातारपणी आई बाबांचा आधार झालेली.भाऊ तसे शाळेंच्या सूट्टीत येऊन जाऊन असायचे.
            मला पहाता रजूमावशी बंटीची आठवण काठायच.बंटी त्याच्या मोठ्या भावाचा मुलगा.वयाच्या 19 वर्षी हे जग सोडून गेलेला.सूट्टींमध्ये आला की तो आमच्याच बरोबर खेळायचा खुप गोड दिवस ते बालपणीचे.
         बंटी वयाच्या12 व्या सर्वसाधारण मुलांसारखा असणारा मुलागा.आणी एकादिवशी तो वीचीत्र म्हणाव की वेड्यासारख वागायला लागला.घरावरून येणार्यांना मारायचा,त्यांच्या मागे पळायच्या.गल्लीत त्याची धास्तीच झालेली.भीती वाटायची त्याच्या जवळ जायची.कुणी म्हणायचे करणी झाली कुणी म्हणायच भुताने झपाटलेल. त्याच्याघरच्यांनी लावला सपाटा बुआबाजी करण्याची.खुप मांत्रीक बाबा लोक यायची,कोंबडी बकरी यांचे बळीही दिले गेले.पण परीणाम शुन्यच.
       ओट्यावर त्याला साखळदंडांनी बांधलेल.खुप रुबावदार,देखणा आणी तोच निरागस चेहरा.कधी कधी बघताच ओळखीतल हसायचा आणी पुढच्याक्षणी वीचीत्र वागायचा.घरच्यांनी कधी डाँ कडे नेलच नाही कारण अंधविश्वास करणी असल्याचा....
      यातच तो अंथरूणाला खीळला आणी जग सोडून गेला खूप प्रश्न उनुत्तरीत ठेऊन.काय घडल अस त्याच्याबरोबर प्रश्न हा प्रश्नच राहीलेला.रजूमावशीला भेटता हे सगळ आठवलच....
       गप्पांच्या ओघात मी ही बोलून गेली, "मावशी खरच जादूटोणा होतो का??आपल्या बंटीला कूणी केल हे.कोण असेल वैरी नीरागस बालकालाही सोडल नाही त्यांनी?""
         हे ऐकताच मावशीचे डोळे पाणावले धायमोकलून रडायला लागली.काही समजेना काय झालेल.ताई खुप वर्षांपासून ओझ घेऊन फीरतेय मनावर तूला सांगते पण तुझ्यापर्यत ठेव म्हणत मावशी रडता रडता सांगायला लागली...
          जादूटोणा अस नव्हत काही गं तो खेळता खेळता मीत्रांच्या दंगामस्तीत डोक्यावर पडला.त्याला उचलतांनाच तो वीचीत्र वागत होता.पण हे सत्य सांगीतले तर आई बाबा,दादा वहीणी मला घराबाहेल काढतील ही भीती होती.आणी मी दुर्लक्ष केले म्हणुन वादही होतील.म्हणून मीच आहळी उठवली जादूटोणा झाल्याची,भुतांनी झपाटल्याची....नीयतीने केला न्याय माझा तरूण मुलगा अँक्सीडंट  होऊन गेला.....
       काय बोलाव यावर बंटी खरच बळी ठरला अंधवीश्वासाचा  .रजूमावशीवर घरच्यांचा अंधविश्वास,जादूटोण्यावरचा अंधविश्वास..... एका निरागस बालकाचा बळी घेऊन गेला......

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                     शाही...✍️✍️



15 June 2022

गून्हा कुणावर नोंदवायचा??!!

        पहाटेच जाग आली ती रडण्याच्या आवाजानेच.हंबरडा फोडून तो रडण्याचा आक्रंद मन हेलावून जाणारा होता. उजाडे पर्यंत उगाच मनात  प्रश्न थैमान घालत होते....उजाडल्यावर ही दूःखद बातमी कळाली समाधान गेल्याची.मन सून्न झाल .हे  सगळ खोट असाव उगाच मनाला वाटल.कालच दुपारी तो शिकवणीला आलेल मग काय घडल असेल प्रश्नच हेलावुन गेला.
       समाधान 9 वर्षाचा निरागस आणी हुशार विद्यार्थि माझा.नादारीची परीस्थीती असताही त्याने शिक्षण घेऊन मोठे व्हावे हे त्याच्या आईच स्वप्न.बापाला कामाची ओढ कमी व्यसनांचीच जास्त.त्यातही ती रेटत होती संसार आणी दुनियादारीची कर्तव्यही....
        हिम्मतच नव्हती कस भेटाव त्या आईला,कुठले सांत्वनपर शब्द बोलावे कळतच नव्हते.पण ,समाधानाला शेवटच पहायच होत म्हणून खुप हिम्मत जोडून पोहचले.
       समाधान तर सूटला जीवनाच्या खेळातून.पण त्या आईची सल कशी मांडू......मला पहाताच ती कळवळलीच,"ताई पहाना समाधान गेला,...तो जातांना आई..!! आई ..!!आवज देत होता हो,आणी मी त्याला कुशीतही नाही घेऊ शकले.त्याच्या बापाने रात्रीही रोजसारखीच खुप पिलेली.समाधान ईकडे तापाने फणफणत होता.आणी त्याच्या बापाला हवी होती बायको,त्याचा हक्क की वासना.खुपदा सांगीतल त्यांना समाधानाला माझी गरज ,पण शांत होईस्तोवर त्याने सोडलच नाही.आणी आल्यावर पहाते समाधान निघुन गेलेला".......
          खरच निःशब्द मी....काय बोलाव...कुठल्या प्रेमावर जबरदस्तीचा गून्हा नोंदवावा...??!!स्त्री-पुरूष,की पती पत्नी की व्यसनी असण्यावर की समाजावर.....नक्की वीचार करुया आणी नक्कीच हे बदलायला हव...!!

(ही सत्य घटना ...आजच्या विषयाला बघता मांडायचा प्रयत्न केलेला....)

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                         शाही..✍️✍️

20 May 2022

अपेक्षा....

      अपेक्षा...!अपेक्षा...!!अषेक्षा....!!!
अपेक्षा म्हणजे काय,तर माझ्या मनाला हवी तशीच कृती इतरांनी करावी हेच ना!!किती सहज अपेक्षा करतांना आपण स्वतःला महत्व दिलेल.अपेक्षा ही इतरांकडून असते तशी स्वतः कडूनही असतेच. आणी ती सकारात्मक असतेच असे नाही ती नकारात्मकही असू शकते.
      तारुण्याच्या उंबरठ्यावर तरूणीच्या अपेक्षा आपल्या स़्वप्नातल्या राजकुमारा कडून.शीक्षण संपता तरूणाच्या आपल्या नोकरी आणी व्यवसायातल्या अपेक्षा.मुलांगी मार्गी लागाव आई बाबांच्या अपेक्षा.मुलीला कलागुणांसहीत जपून नेणार्या सासर ची अपेक्षा,सुनेने घरात मीसळून जाण्याची जणू दूधात साखर होण्याची अपेक्षा.
       जीतकी नात्यांची रूपे तीतक्याच अपेक्षा आणी तीतकच अपेक्षाभंगाच दुःखही.
        अपेक्षा करणे चुकीच नाहीच,पण ती पुर्ण नाही झाली तर वास्तव स्विकारण्याची प्रगल्भता असणे यातच माणसाची खरी परीपक्कता दिसते.अपेक्षांची घागर बुडल्यामुळे जगण्याला अर्थच नाही म्हणून निराष होणार्यांनी अपेक्षांना नवा अर्थ नक्कीच शोधावा.
       पानगळतीनंतर जस झाड टवटवीत होत ,तस आयूष्यही जगता येईल हेच  निसर्गाचही सांगण असाव. आयुष्य खूप सुंदर आहे.गरज आहे ती सुंदर दृष्टीकोनातून पहाण्याची.अपेक्षांचा चश्मा बाजूला सारुन तर पहावूया....नक्कीच दिसेल एक स्वच्छ आणी निर्मळ आयष्य....स्वच्छंदी आणी अपेक्षांच्या ओझ्यानी न दबलेल......!!!
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
                   शाही..✍️✍️...

आयुष्यातील धडे....चारोळी संग्रह

आयुष्यातल् पुस्तकातील धडे.... वाचुन कुठे कळतात.... स्वतःसोबत घडले तरच.... अर्थ त्यातले वळतात.... आयुष्यातल्या पुस्तकातील धडे..... प्रत...