स्त्रीचा जन्म झाला आई म्हणून.....
बाळाला जन्म देता......
अवीरत प्रवास सुरू होतो मातृत्वाचा.....
कधी हसवता कधी रडवता....
शब्दांशी नी नात्यांची ओळख....
हळूहळू ती घडवत असते.....
पण आजन्म लेकराच्या चुकींवर....
गालबोट तीच्या संस्कारांवर येते....
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
कळवळ तीच्या मनाची लेकरांसाठी....
गर्भापासून सरणापर्यत नाही रे सरत....
कधीतरी कळावी ती लेकरांना....
आस मनाची तीच्या का नाही कळत....
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
आपल्यांच्या नजरेत अपेक्षा मूलाची....
होती तीला जाळून गेली.....
आई होण्याच्या आनंदावरही.....
भेदभावाची खेळी छळून गेली.....
कधीन कळला कुणाला तीच्या....
मनातल्या त्या अबोल भावना.....
गर्भात भृण संपवायचं नसतच तीला....
पण कुंपणच शेत खाते सरेना ही यातना....
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
जेव्हा मूल जन्माला येते.....
तेव्हा स्त्री आई म्हणून जन्म घेते....
अल्लड आणी खोडकरपणा जाऊन....
मातृत्व काळजीच मनात ठाण घेते....
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
जगात रे या
निःस्वार्थ प्रेम देते
आई असते
आई असते
वात्सल्याची छाया ती
गोड माया ती
आई असते
ग्रंथाची खाणच ती
गुरु ज्ञान ती
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
क्षणात विसरते ती.....
असह्य प्रसववेदना.....
बाळाच्या सुख दुःखाशी....
जुळतात तीच्या संवेदना.....
त्या लेकराच्या संवेदनाही.....
आईशी जुळाव्या.....
तीच्या सुखःदुखातच....
त्याने आनंद ढुंढाळावा...
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
मूल जन्माला येता....
स्त्री आई म्हणून जन्मते......
प्रत्येकीच्या भाग्यात कुठे.....
सुख हे मातृत्वाचे येते.....
प्रगतीशील समाजातही......
वांझुटेपणाचा दोष तीला असतो.....
आजही अस्तीत्व तीच.....
फक्त बाळाला जन्म देण्यात उरतो....
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
शाही.....✍️✍️
