व्देशाची ठिणगी... 13/12/2021

माझ्या  मैत्रिणींशी बोलण ऐकता....
व्देश तीचा वाढून जातो....
मी लांबणार  तर नाही या भीतीने.....
अश्रृ  डोळ्याच्या कडा ओलांडून  जातो....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

ईर्ष्या आणि  व्देश.....
आग अशी  लावून  गेले....
घरातील दिव्यांनीच.....
अंधार घरात दाखवून  दिले....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

ईर्ष्या आणि  व्देश बघ ना.....
ते पक्षी कुठे रे जाणतात......
करूणा कशी जपावी.....
हे का ते आपल्याला रे सांगतात.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

करूणा म्हटली की स्त्री.....
समीकरण  गं जुळलेल.....
द्वेषाला नको ग खतपाणी.....
अस्तित्व  असेल तूझ विरलेलं....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

व्देशाची एक ठिणगी ....
मनात त्याच्या  रुतून गेली.....
प्रेम  होती ती त्याच आता.....
दुसर्या  जातीची  होऊन गेली ....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

द्वेष नाही  करायचा.....
करूणा गं जपायची.....
समोरच्याने द्वेष केला म्हणून.....
आपण ही का ती पातळी गाठायची.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

प्रेम  आणि  व्देष.....
सारा भावनांचा  खेळ ....
करूणा जपुन घे.....
व्देषाशी नको रे व्हावा मेळ.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

व्देषाची एक  ठिणगी .....
नात्यात ती येऊन गेली.....
सख्ख्या  शेजारींना ती......
वैरी क्षणात बनवून  गेली.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

व्देशाची एक  ठिणगी ....
विश्वास  नात्यातला हरवून गेली ....
करुणेचा संस्कार  असतांनाही.....
दुनियादारी  ग सगळ चुकवून गेली ....
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁  

                         शाही..... ✍️✍️