चारोळी संग्रह.....

विज्ञानाच्या मँजीकची.....
शिकून घे गंम्मत.....
मांत्रीकाच्या मँजीकची....
उरणार नाही मग कींमत...

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

काहीतरी जादूटोणा....
केला त्या वेडीने.....
तीच्या शिवाय काही दिसेना....
वेडावल या खेळीने.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

वेडू  माझी करते.....
जादूटोणा बर.....
ये नारे ती म्हणता.....
सुचतच नाही काही खर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

जादूटोण्याचा खेळ.....
श्रध्देशी तो जोडला गेला.....
भोळाभाबडा भक्त असा.....
भोंदूगीरीने नाडला गेला.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

सत्याला नाकारते.....
तीच अंधश्रध्दा बर..........
जादूटोणा म्हणजे....
भ्रमाचा खेळ खर.......

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

मांत्रीकाचे मंत्र......
भावनांचा खेळ बर.......
बिघडवेल जीवनाचे तंत्र....
वेळीच सावध हो खर......

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

जादूटोणा अंधश्रध्दा.....
विषय येता खर.....
दाभोळकरांच्या उल्लेखाशिवाय....
तो कसा होईल पुर्ण बर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

जादूटोणा करणार्यांनी.....
कौशल्य दाखवाव सिमेवर.....
खेळ हा फसवण्याचा......
चालतो अंधश्रध्देच्या हमीवर.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

शीक्षणाची आता.....
धरूयाना कास....
अंधश्रध्दा जादूटोणा.....
चला करू यांचा र्हास....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

प्रगती झाल्याची अहाळी.......
उगाच  ग उठली होती......
जादूटोणा च्या नावावर स्त्री.....
चेटकीण म्हणवता जीवंत पेटवली होती.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

जादूटोणा येतोना.....
सांग  ना रे  तुला करता बर.....
अनोळख्यावर कुणी......
सहज मन का हरत खर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                            शाही.....✍️✍️

जादूटोणा...चारोळी संग्रह

जादूटोणा नाही गं वेडू......
Telepathy असते म्हणे......
आठवण काढता मँसेज त्याचा येणं ......
हे खर प्रेमातच घडते म्हणे.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

साक्षरतेच प्रमाण वाढताही.....
जादूटोणा विधेयक आणावा लागला.....
अ.नि.स.च्या कामात उचलू खारीचा वाटा.....
अपरीहार्य तो सांगावा लागला.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

श्रध्दा आणी कर्मांवर.....
असूदे अढळ विश्वास बर.....
मांत्रीकाच्या मंत्रात नाही ताकत.....
थांबवेल जी प्रगती नी श्वास खर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

होत रे एक निरागस वय.....

जादूवरही विश्वास बसायचा.....
दुनियादारीच्या शहाणपणात तर....
सत्यावरही संशयच असायचा....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

नभातील शशीवरही.....
जादू अशीना चढली.....
रोज येऊन खीडकीत म्हणतोकी.....
मला आहे गं तु आवडली....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

यावी रे मला.....
जादू अशी करता.....
दूःख तुझे सारे घेऊन......
आनंदाश्रू डोळ्यात तुझ्या भरता...

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

कायदे आणी विधेयक आणून.....

नाही बदलत मनोवृत्ती बर.....

शिक्षण आणी प्रबोधनच....

अंधश्रध्देवर उपाय खर....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

जादूटोणा केला की......
काही खाऊ घातले  बर......
तुझ्या आठवणीत जग वीसरलो.....
कस हे घडत सांग ना खर.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

भीकारीच वाटत होता.....
मांत्रीक ना तो तसा.....
बळी देऊन श्रीमंत होण्याचा.....
जमला नाही स्वतःसाठीच ऊपाय रे कसा....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

लींबु मीरची आहेत......
पदार्थ ते खाण्याचे.......
कसे व्हावे ते कारण.....
जीव घेण्या देण्याचे....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                         शाही....✍️✍️

कुतुहल त्या वेडीच.....मुक्तछंद

सांग ना ग आई....
सात च्या आत आदित्य🌞...
का गं घरी पळतो....
ताईसारख त्यालाही....
वाटेवर का कुणि छळत....
कुतुहल त्या वेडीच....
असं अंतरमनाला छळतो.........
सांगना गं आई....
चांदण्यात राहूनही....
नभातील शशी  का गं 🌛🌛...
अबोल नी शांत असतो.....
मुला मूलींनी मैत्री नाही करायची....
नभांगणीही नीयम का हा ही असतो??....
कुतूहल त्या वेडीच...
असं अंतरमनाला छळतो.........
सांगना ग आई....
चांदण्याची हजेरी🌟🌟...
घेत असेल का ग कुणी.....
कोण आजारी,कोण दांडी मारली...
नोंद त्यांची कूणी ....
ठेवत असेल ना  कुणी....
कचराकुंडीत कुणी....
टाकत तर नसेल.....
कळींसारख कुणी....
कुस्करत तर नसेल......
कुतुहल त्या वेडीच....
असअंतरमनाला छळतो....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                     शाही...✍️✍️

नामकरण...चारोळी संग्रस

तुझ्या नावात माझ नाव....
होत  बर रे विरघळत....
नामकरणाच हे सुंदर स्वप्न...
पुन्हा पुन्हा नाही रे पडत....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

मैत्रीपेक्षा थोड जास्त नी....
प्रेमापेक्षा थोड रे कमी.....
सांगना रे काय नामकरण करू....
जगाला हवी अशाही नात्याची हमी....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

पैश्याच्या गरजेतून शरीर ती विकता.....
नामकरण तीच वेश्या तु करून गेला.....
वासनांध होऊन कळी तू कुस्करली......
नामकरण काय करायचे प्रश्न तीलाही सल होऊन गेला......

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

शांती नामकरण केल  तूझ.....
तूच  मन अशांत करून  गेली....
नामकरणाचा खेळी  सारी.....
क्षणात कशीना पलटवून दिली....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

बंदीवानाच जीवन हे.....
नामकरण तरी गोड केल.....
लाँकडाऊन नशिबाच म्हणत.....
सगळ हसण्यावारी  तीने नेल.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

नामकरण नात्याच....
कस रे तू करत असतो....
तूझ असत ते प्रेम आणी...
माझा हट्ट कसा ना ठरत असतो...

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

ठरवून नाही गं नामकरण पण.....
फरिश्ता  सारखाच तो  जीवनात होताआला....
वादळ,दुंख,राग काढण्याची आता...
हक्काची  माझी जागा झाला....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

तु म्हणे गुलाब वेडी.....
मी नीवडूंग राणातला....
नामकरणाचा हा व्दंद ....
छळतो  रे वेड्या  तूझ्या मनातला....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

नामकरण विधी....
थांबतो कुठे.....
कधी प्रेमाने कधी व्देषाने...
चालत असतो मागे,पुढे....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

कधी शाररीक व्यंगावरूनही....
नामकरण होते....
कधी बाह्य रुपावरूनही....
लाडाने साद छान दिली जाते....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

नामकरणात  भेटलेल्या नावात.....
असतो अर्थ छान.....
तसेच असावे आचरण......
हेतू असतो त्यात गहन.....

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                        शाही..✍️✍️

अर्थ...लघुकथा

सोनू किचनमध्ये चाललेली  दोघींची चुळबूळ पहात होता.काहीतरी हरवलय त्याच्या ही लक्षात आलेल.कार्टून पहाण सोडून तो कीचन कडे येत येत च बोलला,आई आणी मावशी,'काय ग शोधताय तूम्ही,बघतोय केव्हांचा .मी काही मदत करू का?सांगा न मला??"आई त्राग्यातच म्हटली,"जा तू कार्टून बघ तूला नाही सापडणार जा"!!पण त्याने हट्टच धरला मी मदत करतो म्हणून...
          आईने सांगीतले त्याला, 'अरे राजा,पावशेरा शोधतोय,उदया पुरणपोळी करायची ना!!,त्यासाठी.मावशीला त्यावरून प्रमाण मोजण्यासाठी म्हणून."त्याने पुन्हा प्रश्न केला,पावशेरा म्हणजे काय आणी कस गं असत ते??ती वैतागूनच म्हटली' जा ना राजा तू लहान रे तूला नाही उमजणार."..
        पण सोनू तर सोनूच त्याचा हट्ट संपेना.शेवटी आईने सांगीतलेच,"अरे ते काळ असत लोखंडाच आणी लहान असत कुठ पाहील का? आठवल तर सांग,मावशी कुठे ठेवल तेच वीसरली."..
          त्या दोघ कीचनमध्ये शोधतच होत्या तीतक्यात सोनूचा आवाज आला,आई !!सापडला ग पावशेरा मला....आणी ते इतक जड कस तरी उचलून तोलूनआईजवळ आणलं...ते पहाताच दोघ बहीणींची हसून पुरेवाट झाली.आईने त्याला हसतच मीठीत घेतल आणी म्हटली' हे नाही रे राजा हा खलबत्ता आहे".तो निरागसपणे बोलून गेला, पण तू तर म्हटलेलीना आई लोखंडाच काळ असत,मोजण्यासाठी वापरतात....
       सोनूचा निरागसपणा आणी घडलेली ही गंम्मत आज उगाच आठवली.नामकरण खरच गरजेच .पण लक्षात आल ते शेक्यपीयर यांच ते वाक्य,what's in a name?? खरच नावावरून आपण अंदाज बांधू नये.शांती ही अशांत करत अहेली आणी अबोली बडबडही असेल.,बारकू हा जाड ही असेल.
         एका नावाची कीती लोक असतात,बाह्यरुपातही साम्यता असू शकते जशी पावशेरा आणी खलबत्यात होती.पण कर्म प्रत्येकाची वेगळी आणी तीच खरी नावाला अर्थ देतात.म्हणून नामकरण होतच असत मागे पुढे प्रेमाने किंवा व्देषाने . त्याची आपली वेगळीच गंम्मत.पणखरच इतक्या लहान वाक्यात किती गहन अर्थ दडलाय....
        नामकरणाची गंम्मत असली जरी पण कर्मात
दडलीय त्याच्या अर्थाची जादू खरी.... हो ना!!!...

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                          शाही...✍️✍️