वळणावरची भीती। लघुकथा

           काँलेज सुटल्यावर आजही ती धास्तावतच घराकडे वळली. सगळ्या मैत्रिणी  आपापल्या घरी  निघून गेल्या.पण,हिच घर पुढच्या  वळवावर  म्हणून एकटीच धापा टाकत चालत होती. तीला येतांना  पहाताच वळणावर  बसलेल्या  टवाळक्यांनी रोजच्याप्रमाणे  तीला छळायला  सुरूवात केली. स्त्री जातीला लाजवतील., अपमानीत करतील असे शब्द आणि  शीळ वाजवायला सुरुवात. ही घामाघूम होत, झपाझप पावलं टाकत  घराकडे वळली होती. हे असं त्रास देणं काँलेजला  गेल्यापासून  रोजची होतं. हे ही चढ उतार ठरलेलेच का????
            घरी सांगायला  गेली तर शिक्षणावर  बंदी येईल. आणि  कुणाची मदत घेतली  तरी प्रश्नार्थक नजरा  ह्या तिच्यावरच. ह्या ठरलेल्या ना!!  ह्याचढ उतारावर कसं लढाव त्या निरागस  कळीने??!!!
              आजही काँलेजहून परततांना त्या भिती वाटणाऱ्या  वळणावर .तीला पाहुन टवाळक्यांनी  जळायला सुरुवात  केली. पण आज ती झपाझप  पावले न टाळता  हळूहळू  चालत  होती. जणू प्रवृत्तच करत होती चुका करण्यासाठी. काहीतरी  शिजत होत तीच्या मनात. तीच्या या नीरधास्त वागण्यातून जाणवत होतच.    
            दोन दिवसांच्या सुटीनंतर  आज पून्हा  काँलेजवरून येत होती. मात्र त्या वळणावर  शांतता होती. टवाळकी सारीच गायब होती. ही मात्र आत्मविश्वासाने,आनंदाने फुलपाखरासारखी बिघडतं घराकडे निघाली होती.
         हो!! तीने आपल्या  मैत्रिणींना  विश्वासात  घडणारा प्रकार सांगितला. त्यांनी सगळींनी  मिळुन तीला छळतांनाचा व्हीडीओ  बनवून गावभर फाँरवर्ड केला. अशी त्यांना चांगलीच अद्दल  घडवली. समयसूचकता  वापरुन आपल्या  शेजारच्या भिंतीवर अशी मात केली.

पहीलाच प्रयत्न  आहे. मार्गदर्शनाची  आणि  सांभाळून  घ्याल ही अपेक्षा... 🙏🙏🙏🙏🙏

🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

                          शाही.... ✍️✍️